Het verhaal van oma van Marion (1939–1945)
Oma van Marion was pas negen jaar oud toen de oorlog begon in 1939.
Ze was nog een kind, maar haar jeugd veranderde in één klap toen de oorlog haar straat binnenkwam.
Johanna Adriana Van Marion - Van Bodegom - Annie-
Op een vroege ochtend, rond vijf uur, werd oma wakker van geluiden buiten. Duitse soldaten waren de straat binnengekomen. Auto’s moesten worden gewassen, en de spanning was voelbaar. Alles voelde anders dan normaal. Mensen durfden nauwelijks te praten, iedereen keek om zich heen.
De Duitsers
De Duitse soldaten grepen hem plotseling vast.
Zonder waarschuwing werd hij in zijn gezicht geslagen. De klap was zo hard dat de handafdruk van een Duitse soldaat duidelijk op zijn wang bleef staan. Oma zag het gebeuren. Dat beeld, die handafdruk op het gezicht van haar broer, brandde zich voor altijd in haar geheugen.
De oorlog sleepte zich voort
De oorlog sleepte zich voort. Jaren waarin angst normaal werd en waarin een kind te vroeg volwassen moest zijn. Oma leerde al jong stil te zijn, goed te luisteren en alert te blijven. Toch bleef ze, ondanks alles, lief en zorgzaam. Ze hielp haar moeder en haar broers en zussen waar ze kon, zoals ze altijd heeft gedaan.
Die jaren
Die jaren hebben oma gevormd. Ze bleef een vrouw die lief en aardig was, iemand die haar kinderen en familie met alle liefde hielp. Wat zij als kind heeft meegemaakt, droeg ze haar hele leven met zich mee — stil, maar sterk.
Lieve oma Johanna,
ik hou van u en ik mis u elke dag meer.
U ging altijd met mij mee naar de zwemles en naar de bakker,
toen ik nog op school zat.
Die momenten draag ik voor altijd in mijn hart.
Haar jeugd in oorlogstijd, haar leven vol zorg en liefde
Voor altijd in onze herinnering
Ter herinnering aan
Johanna Adriana van Marion – van Bodegom
(1931–2022)
Op haar sterfbed zei oma:
“Oma is er nog.”
Die woorden deden mij pijn en ik moest huilen.
Ook de kinderen, Tommie, Timmy en Mila, voelden het verdriet.
Ze liet ons los, maar haar liefde bleef.
Voor altijd.
— geschreven door Jeffrey van Marion - wolda